Hoe Ik In De Schulden Ben Gekomen…
Graag vertel ik je wat meer over mijn situatie, zodat je zult begrijpen dat het mijn oprechte wens is om ook jou te helpen. Maar ook om te laten zien, dat wat mij gelukt is, ook bij jou het geval kan zijn…
Ik zeg bewust “kan zijn”, omdat ik geen wonderen kan verrichten en het eind resultaat helemaal afhankelijk is van jouw inzet, doorzettingsvermogen en daadwerkelijke wil om er definitief uit te komen.
Hier is mijn verhaal…
In 2001 was ik eigenaar van twee goedlopende bedrijven en had ik in totaal dertien personeelsleden. Maar bij een van die bedrijven verdween er al enige tijd regelmatig geld uit de kassa, maar ik kon er geen vinger achter krijgen wie de daadwerkelijke dader was. Ook had ik een personeelslid die overal tegen in ging en dingen deed, waarvoor ik ze eigenlijk had moeten ontslaan. Bovendien had ik geen goed gevoel bij haar. Het zogenaamde ‘onderbuik gevoel’.
In plaats van haar te ontslaan, besloot ik om eerst een stevig gesprek met haar aan te gaan. Het was een getrouwde vrouw van middelbare leeftijd en moeder van drie kindjes. Na dat gesprek bleek het kwartje gevallen en ze draaide volledig om. Haar niet ontslaan, maar nog een kans te geven tegen mijn gevoel in, is mijn grootste fout geweest. Later in dit verhaal zul je begrijpen waarom.
Begin 2001 werd ik ’s morgens verrast, doordat de deuren van mijn bedrijf open stonden. Juist, inbraak!
Ik had boven de zaak twee verdiepingen. Op de eerste was de kantine voor het personeel en mijn kantoorruimte. Op de tweede waren een aantal ruimtes, waar ik opslag had. In een van deze ruimtes was een afgesloten kast, waar ik de kassaladen in verborg.
Voor de inbraak had een ander personeelslid relatieproblemen gekregen en had daardoor geen onderdak meer. Ze vroeg mij of zij zolang in een van de kamers mocht slapen, totdat ze andere woonruimte had.
De avond voor de inbraak had zij besloten er even tussen uit te gaan en was plotseling naar Spanje vertrokken. Ik kan niet teveel uitwijden over de details, maar hierdoor stond het alarm deze nacht niet aan. Normaal gesproken was er ook nooit veel geld in de zaak aanwezig (we deden elke dag afstorten), maar de volgende dag moest ik een leverancier betalen en de garage voor reparatie aan de bedrijfsauto. Op deze nacht van inbraak was dus het alarm uit, het personeelslid was naar Spanje vertrokken en er was geld aanwezig ten bedrage van zo’n 15.000 gulden.
Op mijn kantoor was geen laatje opengebroken, maar alleen de kast op de tweede verdieping, waar het geld lag, was opengebroken.
De politie heeft er totaal niets aan gedaan. ‘Had ik maar camera’s moeten ophangen’ en omdat het alarm uit stond, keerde de verzekering ook niets uit.
Voor de zomer was dit verlies al weer weggewerkt (ik draaide toen een gemiddelde omzet van 24.000 gulden per week) en ik besloot om tijdens de zomer met mijn gezin van een welverdiende vakantie te gaan genieten. Ik draaide toen zo’n 80, 90 uur per week.
Maar omdat de zaken zo goed liepen, ging ik eerst met de accountant praten. Alle twee de bedrijven hadden een eenmanszaak als rechtsvorm, waardoor ik hoofdelijk aansprakelijk was, en dit wou ik om laten zetten naar een BV.
“Ga jij nou eerst maar op vakantie en als je terug bent gaan we dit omzetten”, was het antwoord van het accountants kantoor. Dit was mijn tweede fout.
Ik dus met mijn gezin heerlijk op vakantie. Het personeelslid waar ik al eerder over sprak, had van mij de leiding gekregen. Om het verhaal kort te houden; toen ik terug kwam was dit personeelslid met drie weken omzet verdwenen en de zaak was zo goed als leeggeruimd. Bovendien had ze nog een mega bestelling gedaan bij mijn hoofdleverancier, met artikelen die niet binnen ons assortiment paste.
Een achterstand bij de hoofdleverancier, een mega bestelling waar ik niets aan had en een vrijwel lege zaak. Geen handel, geen omzet, geen betalingen. Ik besloot om nog een aanzienlijk bedrag eigen geld erin te stoppen, maar wat ik toen nog niet wist is dat het desbetreffende personeelslid de klanten zo onbeschoft had geholpen, dat deze wegbleven.
Daar kwam nog bij dat mijn automatisering aangepast moest worden voor de aankomende Euro in januari 2002. Dit zou mij nog eens bedrag van 13.000 gulden gaan kosten.
Faillisement hing boven mijn hoofd en om dit te voorkomen, besloot ik in december 2001 deze zaak te stoppen. Twee maanden later begon het desbetreffende personeelslid dezelfde zaak op dezelfde locatie met mijn geld en toen kwamen ook de ontvreemde goederen weer terug, die zij ergens anders had opgeslagen. Inderdaad, had ik maar naar mijn onderbuik gevoel geluisterd en haar destijds ontslagen.
Drie jaar lang heb ik geprobeerd om haar voor de rechter te krijgen. Maar er werd totaal niets mee gedaan. In die drie jaar heb ik nog geprobeerd met de andere zaak door te gaan, maar de winsten daarvan gingen naar de overgebleven verliezen (schulden) van de andere zaak. Dus uiteindelijk heb ik daar ook de stekker uit moeten trekken.
Na drie jaar besloeten mijn vrouw en ik om in de Schuldsanering te gaan. Hadden we dit nou maar meteen gedaan, dan hadden we niet drie belangrijke jaren verloren. Maar natuurlijk wou ik mijn andere bedrijf nog redden. Tevergeefs.
We zijn prive zo’n 120.000 Euro kwijtgeraakt. Al onze materiele bezittingen die we in de loop van tijd hadden opgebouwd raakten we kwijt en we bleven zitten met een enorme bedrijfsschuld, waarvoor ik prive aansprakelijk was.
Eind 2007 was er een eind gekomen aan de Schuldsanering en op het laatste moment besloot de bank ons riante herenhuis in de executieverkoop te zetten, zonder dat we ook maar 1 cent hypotheek achterstand hadden. Maar omdat ons huis houten palen had als fundering. Door verkeerd beleid van de Gemeente is het grondwater gaan zakken en de funderingspalen gaan rotten. Daardoor kregen wij enorme schade aan ons huis. Herstel zou zo’n 122.000 Euro gaan kosten. Op het moment dat ik met de bank ging praten over de mogelijkheden om tot herstel over te gaan, beloot deze dus tot executie verkoop,omdat ze het onderpand op het huis zagen verdwijnen. Ook daar heb ik weer tegen geprocedeerd, maar heb ik uiteindelijk verloren, waardoor we binnen drie weken op straat zouden komen te staan. Ons huis was ons laatste persoonlijke bezit dat nog over was, maar ook dat raakten we dus kwijt.
Bijna had ik met mijn gezin op straat moeten leven, maar gelukkig kregen we op het allerlaatste moment een flat aangeboden in het oosten van het land en daar zijn we nu heel hard bezig een nieuw leven op te bouwen. Ik wil later tegen dat personeelslid kunnen zeggen: “Bedankt dat je ons dit allemaal heb aangedaan, anders hadden wij nu niet gestaan waar we nu staan”. Hierdoor zet ik het negatieve om in het possitieve. Dat is mijn drijfveer!
Tijdens de Schuldsanering kon ik goed nadenken wat ik na deze periode zou gaan doen. Ik ben toen veel gaan onderzoeken op het internet en besloot uiteindelijk om als Online Marketeer een Internet Onderneming op te starten. In februari 2009 ben ik dit gestart en doe dit samen met mijn jongste zoon.
Hierdoor is het mogelijk om zonder personeel van uit huis te werken, met relatief weinig investeringskosten.
Op deze manier zetten wij ons geld opzij, om over zo’n drie jaar een stuk grond te kopen en daar ons droomhuis op te laten zetten.
Door dit gebeuren kwamen wij vrijwel van het een op het andere moment in een situatie van financieel voortvarend, naar het bijstandsniveau. En in de Schuldsanering kom je daar ook nog eens 20% onder en dat met twee opgroeiende jongens in de pubertijd leeftijd. We hebben jaren gehad dat we, na aftrek van de vaste lasten, 55 Euro per maand over hadden om van te leven. Dus eten en kleding kopen voor vier man. In plaats van dure restaurants werd het de voedselbank en in plaats van dure kostuums werd het tweede hands kleding.
Daarom zal ik ook nooit iemand veroordelen voor de situatie waarin deze is terecht gekomen. Een ieder heeft zo zijn eigen verhaal. Het is ook mijn doel om iedereen te helpen een nieuwe toekomst op te bouwen, zolang de wil maar aanwezig is, dan komt de vechtlust vanzelf.
Ik begrijp dat er door deze beknopte samenvatting, voor velen vragen over blijven maar het gaat te ver om alles in detail te vertellen en uit te leggen. Misschien schrijf ik daar nog weleens een gratis rapport over om mijn ervaringen te delen met anderen. Als daar behoefte aan is, dan hoor ik dat graag.
Hoe ik als Internet Ondernemer gestart ben zal ik in een ander artikel vertellen.
Posted in Persoonlijk | No Comments »